[ سوره الشعراء ‹ 26 › : آيات 10 تا 15 ] وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‹ 00 › قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَ لا يَتَّقُونَ ‹ 01 ) قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ ‹ 02 › وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ ‹ 03 › وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ ‹ 04 › قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ‹ 05 › ترجمه : 10 - به خاطر بياور هنگامى كه پروردگارت موسى را ندا داد كه به سراغ آن قوم ستمگر برو . 11 - قوم فرعون ، آيا آنها ( از مخالفت فرمان پروردگار ) پرهيز نمىكنند ؟ ! 12 - ( موسى ) عرض كرد پروردگارا من از آن بيم دارم كه مرا تكذيب كنند . 13 - و سينه‌ام تنگ مىشود ، و زبانم به قدر كافى گويا نيست ( به برادرم ) هارون نيز رسالت ده ( تا مرا يارى كند ) . 14 - و آنها ( به اعتقاد خودشان ) بر من گناهى دارند مىترسم مرا به قتل برسانند ( و اين رسالت به پايان نرسد ) . 15 - فرمود چنين نيست ( آنها كارى نمىتوانند انجام دهند ) شما هر دو با آيات ما ( براى هدايت آنان ) برويد ما با شما هستيم و ( سخنانتان را ) مىشنويم .